เจ็ดปีพ้น ผันผ่าน วันวานล่วง

คิดถึงเพื่อนวันเก่าเราเยาว์ก่อน
พลันนึกย้อนวัยเคยเรียนร่วมเคียงฝัน
มีทั้งสุขทุกข์ขมปะปนกัน
ผ่านพ้นวันก็ยิ้มอิ่มเอมใจ

คิดถึงสถานศึกษาเคยพำนัก
ร่ำเรียนหนักอดทนสู้จนไหว
วันนี้เราเจ้าเด็กน้อยเคยอ่อนวัย
ผลิดอกใบร่มรื่นคืนโลกา

เจ็ดปีพ้นผันผ่านเนิ่นนานนัก
โอ้เพื่อนรักห่างหายให้ห่วงหา
นานแล้วหนอไม่ได้พบนั่งสบตา
อยู่พร้อมหน้ากันมาราแรมปี

ใช้ชีวิตแตกต่างบนทางโลก
ประสบสุขประสบโศกต่างวิถี
บ้างยังคงส่งข่าวสารนานนานที
บ้างยังมีบางคราโทรหากัน

บ้างไม่มีเรื่องราวให้กล่าวทัก
บ้างไม่พบนานนักจนเสียขวัญ
บ้างยังมีอวยพรตอนสำคัญ
บ้างยังฝันถึงกันในบางคราว

มิตรภาพ .. เขาเปรียบให้เทียบฟ้า
ไม่สิ้น .. ค่าไม่เคยกลวงถึงล่วงเก่า
ถิ่น .. เคยเรียนเคยร่วมรวมเรื่องราว
ชงโค .. เจ้าจักหอมกรุ่นอุ่นในกาย

"ถิ่นนี้เรารักเราอยู่
ใครไม่รู้ไม่ซึ้งถึงความหมาย
ถิ่นที่รักรวมใจไว้ไม่คลาย
ใครอย่าหมายดูหมิ่นถิ่นเรา"