เมจิคเชี่ยน...
หากจะถามว่าทำไมถึงรักได้ขนาดนี้
ฉันตอบไม่ได้หรอกคนดีเข้าใจไหม
ทั้งที่คบหากันมาไม่นาน บางสิ่งฉันก็ไม่เข้าใจ
แม้ตอนเธออยู่ใกล้ ก็ยังคิดถึงมากมายกว่าเดิม
เรื่องความรู้สึกบางทีเราเองก็ไม่รู้
บางครั้งก็หดหู่ บางทีอยู่ๆก็เพิ่ม
เหมือนกับอากาศรอบข้างตอนนี้ บางทีอาจไม่คงเดิม
หรือไม่เราอาจเริ่มรักกัน แต่ชาติปางก่อนมา
แต่ไม่ว่าจะคือเหตุผลอะไร
ความอาทรที่มีให้เธอ สำหรับฉันมันมีค่า
แค่ได้อยู่ใกล้ แค่ได้เห็นหน้า แค่ได้สบตา
คือสิ่งที่หัวใจปรารถนา~เพราะฉันนั้นรักเธอ
***********************************************************
ตามฝัน...
รู้แล้วว่าเธอรักฉันมากมายขนาดนี้
เพราะรับรู้ได้ถึงความรู้สึกดีดีที่มีให้มาอยู่เสมอ
ทั้งความคิดถึง ห่วงใย ฉันรู้สึกได้ในทุก ๆ ครั้งที่เจอ
แค่นี้ก็รู้แล้วล่ะ..ว่าเธอรักกันมากมายเพียงใด
แต่เพราะความรู้สึกบางทีเราเองก็ไม่รู้
อย่างที่เธอบอกว่าบางทีหดหู่ บางทีก็แจ่มใส
นั่นน่ะสิ.. นั่นเป็นสิ่งหนึ่งที่ฉันยังไม่วางใจ
ว่าพรุ่งนี้เธอจะยังรักฉันไหม ... คนดี
แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร
สิ่งที่ฉันทำได้คือรักเธอสุดหัวใจในวันนี้
แค่ได้อยู่ใกล้ ๆ ส่งความรัก ความห่วงใย ความปรารถนาดี
ที่เหลือก็เป็นเรืองของวันพรุ่งนี้...
...ไม่ว่าจะร้ายหรือดีก็รับได้..เพราะฉันนั้นก็รักเธอ
Sunday, October 26, 2003
๏ รู้สึก...ระหว่างใจ ๏
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment